ความทรงจำเป็นสิ่งที่มีค่ามากสำหรับชั้น

โดยเฉพาะตอนที่มีเวลาดีๆ ที่ใช้กับคนที่ชั้นรัก

ยิ่งเป็นช่วงเวลาที่ชั้นหวงแหนมันมากที่สุด

ชั้นจึงไม่อาจลืมและตัดใจจากวันเก่าๆได้

เพราะว่ามีความสุขกับการได้คิดถึงอะไรดีๆที่เคยทำร่วมกับเค้า

โดยที่ชั้นเองลืมนึกไปว่าสิ่งที่ผ่านไปแล้ว

มันคงไม่มีวันย้อนกลับคืนมาได้อีก

หากจะต้องตัดใจหรือเดินจากอดีตมาก็ไม่ได้เหมือนกัน

เพราะเหตุผลที่ว่า “รุสึกผิดและอยากจะรอ”

ชั้นมีความสุขกับการที่มีเค้าอยู่ในชีวิตชั้นมานาน

จนชั้นเองแทบจำไม่ได้ว่า ยิ้มให้กับความรักครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

เพราะหลังๆ มาก็อยู่แต่กับความทุกข์

จนบางครั้งก้อนึกภาพความสุขไม่ออก

แต่ที่ไม่กล้าที่จะลืมเพราะยังคิดถึงวันเก่าๆ

มันรุสึกผิดกับสิ่งที่เคยทำไว้กับเค้า

และอยากจะขอแก้ตัวอีกสักครั้ง

ทั้งๆที่ชั้นเองก้อรุว่ามันสายไปแร้ว

แต่พวกคุนรุอารัยมั้ยว่าจริงๆ แล้ว วันคืนในอดีต

ไม่ได้สร้างประโยชน์อะไรให้กับเราเลย นอกจากมีไว้ให้นึกถึง

บางช่วงเวลาอาจจะทำให้เรายิ้มได้บ้าง แต่ทำให้เราคาดหวังไม่ได้

เราจะไปหวังว่าวันหนึ่ง วันเหล่านั้นจะกลับมา

หรือจะไปเฝ้าฝันว่าความสุขเหล่านั้นยังคงเปงปัจจุบัน

หรือหลอกตัวเองว่าตอนนี้ทุกอย่างยังคงเปงเหมือนเดิม

จะยังไงก็แร้วแต่คือการหลอกตัวเองทั้งนั้น

ยอมรับเถอะว่าทุกอย่างได้ผ่านไปแร้ว และจบไปแร้ว

ความทรงจำเปงเพียงภาพลวงตาเท่านั้น

เวลาที่ผ่านมาไม่ว่าจะ เปงเดือน หรือเปงปี

ก้อไม่ได้มีความหมายมากไปกว่า.....

หนึ่งวันข้างหน้าที่เราจะต้องมีชีวิตใหม่ ที่เราจะต้องเริ่มต้นใหม่

เมื่อคนเราต้องอยู่กับปัจจุบัน เพื่อที่จะสร้างอนาคตให้ตัวเอง

เวลา เปงเดือนเปงปี กับวันคืนที่เคยหวานชื่น

ไม่ได้ยิ่งใหญ่ไปกว่า1 วันแห่งการเริ่มต้น

1 วันแห่งการแปรเปลี่ยนชีวิตของเราทั้งชีวิต ให้ดีกว่าที่เคยเป็น

ชั้นอยากจะบอกพวกคุนว่า ถ้าจะมารุสึกผิด

กับอดีตอย่างที่ชั้นเคยเปงน่ะ ไม่ต้องหรอก เพราะมันผ่านมาแร้ว

แระไม่สามารถย้อนวันเวลาเหล่านั้นกลับมาแก้ไขได้

แต่อยากจะให้เสียดายเวลาในวันข้างหน้า

ว่าเราอาจจะเจอคนใหม่ที่ดีกว่า แระอาจจะไม่ทำให้เราเสียใจ

อย่างคนที่ผ่านๆมาก้อได้ แต่มันอยู่ที่ว่า

คุนจะเปิดใจยอมรับสิ่งใหม่ๆที่จะเข้ามาในชีวิตคุนรึป่าวเท่านั้นเอง